نامه‌های عاشقانه

من طی ماه‌های ساکتی که بدون دریافت نامه‌ای یا جوابی از شما سپری شده است به موضوع‌های بسیاری فکر کرده‌ام، اما هرگز به ذهنم خطور نکرده که شما «شرور» هستید. اما حالا می‌بینم که شما به شرارت در روحتان اذعان کرده‌اید. این حرف درستی است و شایسته است که من هم حرف شما را باور کنم، زیرا به هر آنچه می‌گویید باور دارم و آن را راست می‌پندارم! البته شما با گفتن این حرف که «من شرورم» به خودتان می‌بالید، و حق هم دارید که ببالید، زیرا شرارت به راستی از حیث قدرت و نفوذی که دارد نیرویی برای رقابت با نیکی است...