مجموعه داستان خارجی
چزاره مالاتستا هنوز چهاردهساله نبود که بر کرسی حکمرانی شهر کازرتا نشست، و مورخان اهل کامپانیا ثبت کردهاند در هفدهسالگی برادرش را -که دو سال کوچکتر از خودش بود- به قتل رساند. طی دو دهه بعد پیوسته با تهور و ذکاوت بر شهرت و دارایی خویش میافزود و نامش حتا در دل آنان که دوستش میداشتند رعب و وحشت میآفرید- هر چند نه به سبب ضربههایی کاری که بر دیگران وارد میآورد بلکه بیشتر به خاطر توانش برای پایداری در برابر ضربهها.
صفحه نویسنده
برتولت برشت
۱۸ رمان
برشت سرودن شعرهایش را در ۱۵سالگی و پیش از نمایشنامهنویسی آغاز کرد. نخستین سرودههایش را بین سالهای ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۷ سرود و آنها را در نشریات محلی منتشر کرد. در سال ۱۹۱۸، هنگامی که به خدمت سربازی اعزام شد، افزون بر کار در بیمارستان نظامی پشت جبهه، سرودههایش را همراه با نواختن گیتار برای سربازان میخواند و آنها را مجذوب نوای گرم و سرود دلنشین خود میکرد.
شعرهای نمایشی برشت را از مهمترین آثار او دانستهاند. اینها شعرهایی هستند که به ...
زندگی گالیله
داوری بیرحمانه گالیله درباره خود و آنچه در پایان کار درباره هدف واقعی علم میگوید، دریچهای به سوی نور میگشاید. کوششی است برای پاسخ، پاسخی که در سراسر نمایشنامه جستجو شده است. برشت فقط به طرح مسائل دل خوش نمیکند، دست کم راهی به سوی جواب مینماید و بذر امکانات گوناگون را در اندیشه ما میپاشد. به همین جهت تحول ...
مادر (زندگی پلاگه اولاسووآ زن انقلابی اهل تور)
آنچه در حین اجرای نمایش مطرح میشود، میتوانست الگوی هر کشور دیگر هم باشد، بنابراین نویسنده اثری با درونمایهای جهانی آفرید تا هر جا ستم هست مبارزه نیز دنبال شود. و آنچه در این اثر حائز اهمیت است نگاه جنگستیزانه و نوع دوستانه مطرح در جابهجای نمایش است.
دایره گچی قفقازی
من برشت...
برای برقراری عدل در جهان بسیار اندیشه کردم. راههای چندی را آزمودم، که در پس آن، بیراهه نمودار شد. دیدهام که رادمردان جاودانهی تاریخ برای نجات بشر کوشیدهاند. با یک دایرهی سادهی گچی، من دوستدار بشر بودم و از حامیان هنر، اما اندیشههایم حتی با تمهید هنر نیز در تثبیت عدالت بشری کارساز نشد و ظلم همچنان باقی ماند ...
ننه دلاور و فرزندان او (گزارش جنگهای 30 ساله) نمایشنامه
برشت هنرمندی است نمایشنامهنویس، شاعر، مقالهنگار، هنرمند تئاتر و نویسنده رمان و داستان کوتاه. ولی کار عظیم او در دنیای نمایشنامهنویسی است.
برشت به آگاهی و روشنبینی و مسولیتشناسی انسان قرن بیستم توجه خاص دارد. به نظر او فلسفه و هنر دو برادر همزاد و همگاماند. معتقد است که ((عالمی از نو باید ساخت و از نو آدمی)).