رمان ایرانی
پیاده
رمان داستان یک زن است در دل تهران. زنی که با شوهرش برای زندگی زناشویی از روستایی در کرمان به تهران میآید، سالهای ابتدای انقلاب. ناگهان همسرش به زندان میافتد و او میماند با فرزندی در شکم و فقری که جای نفس کشیدن برایش باقی نمیگذارد و اقوامی که دیگر نمیپذیرندش. زنی باردار در تهران سالهای دهه شصت که گرسنه و رانده شده تصمیم میگیرد به زنده ماندن... سلیمانی رئالیسم تلخ و قصهگو را در این رمان به شکلی متفاوت اجرا میکند. تنهایی قهرمان و فضای جبرآلودی که پیرامونش وجود دارد، تمام جهانش را دربرمیگیرد و دست آخر نیز اتفاقاتی رخ میدهند غیرمنتظره. پیاده رمانی است که مخاطب را وادار میکند که آن را بخواند و شاهد رنج باشد و البته میل به زیستن، در شرایطی که همهچیز برای مردن مهیاست.
پسری که مرا دوست داشت
پسرک دوچرخهسوار به سرعت از کنار دخترک دانشآموز رد میشد و میپرسید: عروس مادر من میشی؟ دخترک هرگز به این سوال پاسخ نمیداد. سکوت علامت رضا بود، این را هر دو میدانستند. پسرک در هفده سالگی به جبهه رفت و در چهل و دو سالگی دخترک بازگشت و در قبرستان شهر کوچک آرام گرفت. فردای روز تشییع استخوانهای پسرک، زن ...
روز خرگوش
در پس و پشت ذهنم از لحظهای که وارد شدهام مقایسه ایرج و او شروع شده. و عجب اینکه شباهتها بیش از تفاوتهاست. اگر ایرج هم بود همین کار را میکرد و احتمالا این نمایش رنجیدگی خاطر را با پرتاب یک حبه قند به دهانش تمام میکرد و لبخند میزد. بهرام سربلند میکند و میپرسد:‹‹ گرمه، نه؟›› و نگاه میکند ...
آن مادران این دختران
کاووس دانشآموز بود که عاشق ثریا شد و برایش نامه عاشقانه فرستاد و تقاضای عکس کرد. ثریا کلاس اول دبیرستان بود. کاووس نامه را گذاشته بود لای کتاب ادبیات و به ثریا داده بود، توی یکی از کوچههای تنگ و باریک گوران این کار را کرده بود، با این همه قضیه لو رفت و دوستان ثریا تا میتوانستند مسخرهاش کردند. ...
