مجموعه داستان خارجی
30 اثر از کریستین بوبن
کریستین بوبن در سال 1951 در فرانسه، در شهر کوچکی به نام کروزو به دنیا آمد. کودکی آرام و بیدغدغهای را پشت سر نهاد و در جوانی در همین شهر به تحصیلات آکادمی پرداخت. او هیچگاه پا از کروزو بیرون ننهاده است. در اولین نگاه کریستین بوبن نویسندهای به نظر میرسد که روحی آرام دارد و این آرامش هم در چهره و هم در آثارش به خوبی مشهود است؛ اما پس از خواندن آثار او، خواننده کمکم جذب تفکر، نگاه درونی و اندیشه شخصی این نویسنده میشود.
صفحه نویسنده
کریستین بوبن
۴۶ رمان
کریستین بوبن، نویسنده فرانسوی زاده ۲۴ آوریل ۱۹۵۱ است. او پس از تحصیل در رشته فلسفه به نویسندگی روی آورد و تا کنون بیش از ۳۰ اثر از او منتشر شدهاست. کودکی، عشق و تنهایی دستمایه خلق آثار اوست. آثار بوبن مانند زنجیر به هم پیوستهاند، هر یک تصویر دیگری را روشن ساخته ودر کنار هم، تابلوی زندگی و افکار نویسنده را شکل میدهند. برای او تجربههای ساده زندگی ـ کودکی، عشق، تنهایی ـ دستمایه خلق آثاری عاشقانهاست. بوبن بیش ...
همه گرفتارند
... انگار همه اهل یک قبیله جداییناپذیرند. همیشه فکر یک میهمان جدید شادیبخش است. یک نوزاد، یک لولهکش، چرخو فلک راضی است. از اینکه معشوق مادرش لولهکش است خوشش میآید. اگر ماهیگیر بود. اصلا نمیتوانست تحملش کند. چرخو فلک در حالی که به حرفهای مادرش گوش میدهد. کادوهایش را باز میکند. یک سه پایه نقاشی، یک سری قلم مو، کتابی ...
ابله محله
وقتی آدم کسی را دوست نداشته باشد، نه در این سوی زندگی و نه در آن سو، اهمیتی ندارد نمیتواند او را ببیند.
وقتی آدم کسی را دوست دارد، همیشه چیزی برای گفتن یا نوشتن به او پیدا میکند، تا آخر عمر.
این یک قانون قدیمی دنیاست، قانونی نامکتوب: هر کسی که چیزی بیشتر دارد. در همان لحظه، چیزی کمتر دارد. ...
حضرت دوست
در «حضرت دوست» هنر کریستین بوبن در بیان روایتگرانه به اوج خود میرسد. پسری از خانوادهای متمول، به سال 1182 میلادی در آسیزی واقع در ایتالیای مرکزی به دنیا میآید. او فرزند یک تاجر پارچه است و تاجر پارچه سودایی پول و ثروت. مادر او را فرانچسکو و پدر او را فرانسوا میخواند. پسر که سودای جنگاوری در سر دارد ...
داستانی که هیچکس دوست نداشت
واقعه مرگ تو، تمام وجود مرا در هم ریخت.
تمام وجودم، جز قلبم را.
آن قلبی که تو ساختی و هنوز میسازی، قلبی که تو، هنوز در نبودنت هم با دستهای گمشدهات، به آن شکل میدهی و با صدای گمشدهات، آن را به آرامش دعوت میکنی و با خندههای گمشدهات، به آن روشنی میبخشی. دوستت دارم...
لباس کوچک جشن
آنکه را دوست میداریم، میبینیم که کاملا عریان، در لباسی به رنگ روشن. به سویمان پیش میآید. لباسی شبیه لباسهایی که روزگاری، روزهای یکشنبه در کلیسا به تن میکردند و یا لباسهایی که در مجالس رقصی که بر روی کفپوشهای چوبی اجرا میشد میپوشیدند. و با این وجود او عریان است هم چون ستارهای که در اوج روز میدرخشد. با ...