راز بقا (به تلخی زهر 4 و 5 )

خودش هم نمی‌دانست بر مبنای کدام دلیل و منطق مستدل و امیدبخشی یک همچین قولی به او می‌داد، اما آن لحظه که در مسیر تندباد حوادث منحوس و تلخ زندگی محنت‌بار و در جدالی نابرابر خود را یکه و تنها می‌دید، ناگزیر بود تا با کلامی قطعی و اطمینان بخش، علی‌رغم تمام آشفتگیها و نابسامانیهای خیال، پا به عرصه تلاش بگذارد و به مبارزه تن به تن با بدبیاری‌های ناتمام بخت سیاه خویش ادامه بدهد. مبارزه‌ای که معلوم نبود عاقبت او را پیروز نهایی معرفی می‌کرد، یا دست شوم سرنوشت را بالا می‌برد.