رمان ایرانی
سایهبان نگاهت، در دمادم بارش ابرها، مخمور و شکننده و پرتاب. وقتی بر گونههای لعابینت، قطرات اشک میغلطد، چه زیباست! دیدن مژگان نمناکت.
3 ایکسلارژ
با خوشحالی گفتم: «نظرش در مورد ازدواج من چیه؟ » «میگه خیلی خوبه، هرشب بره مترو، من ایستگاه آخر منتظرشم.»
«وای نه مامان... نمیخوام کسی منتظرم باشه... از خیر شوهر پیدا کردن تو مترو گذشتم.»
«بابابزرگ از دستت ناراحت شد. میگه ناشکر نباش. ایستگاه آخر جای بدی نیست از جهنمی که ما توش هستیم خیلی خیلی بهتره.»