رمان ایرانی
روز خرگوش
در پس و پشت ذهنم از لحظهای که وارد شدهام مقایسه ایرج و او شروع شده. و عجب اینکه شباهتها بیش از تفاوتهاست. اگر ایرج هم بود همین کار را میکرد و احتمالا این نمایش رنجیدگی خاطر را با پرتاب یک حبه قند به دهانش تمام میکرد و لبخند میزد. بهرام سربلند میکند و میپرسد:‹‹ گرمه، نه؟›› و نگاه میکند به شعلههای آبی شومینه. منتظر این خروج بودم. در این سه سال هر وقت وارد قلمرو شدهایم، به سرعت هم از آن خارج شدهایم. فکر میکنم هر دو از گذشتهمان شرم داریم و شاید هم میترسیم...
من از گورانیها میترسم
چی میشد اگر دعوتش را قبول میکردم و یک روز صبح، صبحانه را با او میخوردم؟ چرا نباید این کار را بکنم؟ از چی میترسم؟ چرا این ترس لعنتی ولم نمیکند؟ مگر نه اینکه حالا آزادم؟ مگر نه اینکه حالا برای بهداشت اخلاقی جامعه خطری ندارم؟ از اول هم خطری نداشتم. زنهای زشت، زنهای معمولی، هیچوقت برای جامعه خطر ندارند. ...
سگ سالی
صنم را برای این میخواست که رابطش با بیرون باشد.مگر نه اینکه او را برای اینروزها آماده کرده بود.پس فایده آن همه کتاب و روزنامه و بحث و سرو کله زدن چه بود؟درست است صنم دختر سر به هوایی بوده ولی اگر آن همه کتاب و روزنامه و بحث تاثیری نداشته عشقشان،مهر پسرعمویی که تاثیر دارد.میتواند خبرها را برایش بیاوردو ...
