رمان خارجی
رولد دال در داستانهایی که برای کودکان نوشته است نوعی شوخطبعی پنهان و واقع بینانه به کار برده و امید به زندگی و تلاش و نشاط در آثار او موج میزند. او دست خوب و مهربان بچههاست و کودکان بسیاری با داستانهای او زندگی میکنند و به دنیا لبخند میزنند.
صفحه نویسنده
رولد دال
۳۰ رمان
رولد دال، داستاننویس و فیلمنامهنویس اهل ویلز بریتانیا و از مشهورترین نویسندههای انگلیسی، که والدینش نروژیالاصل بودند و اوج شکوفایی او به عنوان نویسنده برای کودکان و بزرگسالان در دهه ۱۹۴۰ بود.
مهمترین آثار او چارلی و کارخانه شکلات سازی، جیمز و هلوی غول پیکر، ماتیلدا و داستانهای چشمنداشتنی است. بیشتر آثار او به فیلم در آمدهاست.
داروی معجزهگر
مادربزرگ گفت: "هروقت یک حلزون زنده روی برگ کاهو میبینم فورا میخورمش تا فرار نکند. نمیدانی چهقدر لذیذ است!"
مادربزرگ پیر و نقنقو و غرغروی جرج در خوردن هم عادتهای عجیب و غریبی دارد. جرج که دیگر تحمل این عادتها را ندارد تصمیم میگیرد برای همیشه اخلاق ناپسند او را اصلاح کند. داروی مخصوصی میسازد که در بدی، دست کمی از ...
مری و ویلیام و 1 داستان کوتاه دیگر (مجموعه داستانهای کوتاه شاهکار 10)
در حوزه ادبیات داستانی، داستان کوتاه جذابیتی خاص دارد. در این عرصه، نویسنده با بهرهگیری از نبوغ ادبی خود و همینطور با استفاده از صناعات و تمهیدات ادبی آن هم در صفحاتی اندک، که خاص داستان کوتاه است؛ داستانی را در قالب یک رمان بلند؛ با شخصیتهایی محدود به نگارش درمیآورد. داستانی که مضمونی اجتماعی یا سیاسی داشته و جنبهای ...
دیروز زیبا بود و داستانهای دیگر
رولد دال، نویسنده نروژیتبار متولد انگلستان، در داستانهای کوتاهی که برای خوانندگان بزرگسال مینوشت همان اندازه موفق بود که در آثاری که برای کودکان و نوجوانان نوشت. داستانهای او، که اغلب پایانهایی باورنکردنی و نامنتظر و لحنی تهاجمی و گاه تلخ و گزنده، اما جذاب و پرکشش دارند، در عین این که بیرحمانه و حتی شاید بدبینانه خباثتها و رذالتهای ...
سفر تک نفره
زندگی را تعداد زیادی حادثه کوچک و تعداد کمی حادثه بزرگ میسازد. حوادثی که در زندگینامه ثبت میشوند، برای پرهیز از یکنواختی و خستهکنندگی، باید فوقالعاده دستچین شده باشند، وقایع جزئی و کوچکی که در زندگی هر کس روی میدهند، باید دور ریخته شوند و تنها بر آن حوادثی تکیه شود که در ذهن انسان کاملا روشن و زنده باقیمانده ...
جادوگرها
در داستانهای پریان، جادوگران همیشه کلاههای ابلهانه سیاه بر سر میگذارند و شنلهای سیاه بر دوش میاندازند و سوار دسته جارو میشوند. اما جادوگرهایی که در این داستان با آنها آشنا میشویم هیچ کدام از این کارها را نمیکنند. با این که آب دهانشان آبی است ناخن ندارند و پاهاشان انگشت ندارد و سرشان به کلی طاس است خود را ...